29 Ocak 2008

*kaybolduk! hükümsüzdür*


Biz ne vakit kaybettik "buyur babacığım, efendim anneciğim, tabi ki yaparım" diye edeple konuşmayı.? Ne vakit aile mefhumu ayaklar altına alındı.? Son yıllarda dizi filmlerde işlenen konular hayli rahatsız edici boyuta ulaştı. Ne acı ki hemen hemen her dizi de bir aldatma, ana-babaya isyan, evlilik kurumunu aşagılama gibi unsurlar bolca yer edinmekte. Zengin yaşamların örtüsü üzerinden insanların hatta gençlerin dimağlarına her şeyin basit olduğu izlenimi bırakılmak isteniyor. Ahlaklı olmanın acziyet, büyüklere edebin gereksiz olduğu, hayatın ye- iç-yat kadar basit olduğu çok kolaylıkla işlenebiliyor senaryo kisvesi altında. Sonra çıkıp hak arıyoruz,ahlak arıyoruz, ciddiyet arıyoruz . Ne veriyoruz ki istmeye hakkımız olsun. Artık hiç bir dizi beni cezbetmiyor bilakis o dizilere harcanmış zamanıma acıyorum. O ekranlardaki kirliliğe kurban edeceğime zamanımı,ailemle çocuğumla harcarım daha faydalı işler yaparım.


Bu dizilere emek harcandığı aşikar buna itirazım yok ama daha kalitelisi daha faydalısı yapılabicekse neden bu basitlik? ha reyting denirse şunuda derim : "keser döner sap döner bir gün olur hesap döner"

Hiç yorum yok: