25 Eylül 2008

Vefat Üzerine Vefa


Ölümün yüzü soğuktur. Kaybetiğİnde anlarsın emanet olduğunu. Ve fakat ölümde dönüş yoktur. Bu yüzden kaybettiğin gelmez, gelemez süresi bitmiştir bahşedilen hayatın. Herkes bilir aslında kendisini bekleyen sonu ama bir çoğu konduramaz soğuk bakışlı haberi sevdiğine, gidene.. Perde kapanmıştır..Ölümü anlamaktan ziyade anlatmaya çalışan insandır en sonunda kaybeden, kaybedecek olan.. Anlamıyoruz çünkü kaybettiğimizi gidince seviyor, ölünce paylaşıyoruz kalbimizle.. Sonra iki kuru gözyaşı ıslatıyor yanağı ve keşke hayatta kalsaydın! diye sızlanıyor insanoğlu.. Aslında son ana kadar hayattaydı,her kendinden önce giden ve sonrada gidecek faniler gibi ama, bilinmedi vefanın mezarlıkta çıkmaz sokağa girdiği.. Sanırızda bilinmeyecek...bilmeyeceğiz başucu yakınlarımızı..

Hiç yorum yok: