15 Ekim 2011

Gözlerin...

bilmezdim, gözlerin bu denli etkili olduğunu. Bir bakışın mıh misali insanı olduğu yere çaktığını, bilmezdim; öğrendim, sen öğrettin. Peki neden , neden ufuk kaybolup gitti her şey küçüldü, neden sadece bakıyorum ama göremiyorum neden?..
 Aslında sende biliyorsun bende biliyorum sebebini, korkuyoruz sadece dudaklara inmeye, bir bakışla hallolsun herşey bitsin gitsin diye bekliyoruz.. Sadece bekliyoruz, ama zaman akıyor su misali, mevsimler kanatlanmış uçuyor nöbet nöbet, dünün kahkaha atanları bugün hüzünle çıkıyor evlerinden, çocuk şarkıları eskimeye başlıyor ve hatta tüm şarkılar  günden güne yaşlanıyor ... biri hariç.... Gözlerin şarkısı..
  
 Ufka dalmışken bir gün yine sen,
geçmez demiştim aynı gemiler ve kuşlar
sanma aynıdır saçlarından esen,
sanma aynıdır bıraktığın yerde ki bakışlar

yanaklarında iz olurdu ve ben bilirdim sadece
yaz mevsiminde bile an an yağmur olduğunu
geçmeyen şey ne gündüzdür ne kısa bir gece
anlamazsın ki saati hangi mevsime kurduğunu

o sessiz çığlıklar ruhunda dolanırken
gözlerin yollara son kez çıkmaya çabalar
attığın mektup adrese ağır ağır varırken
gözlerinle birlikte mahzun kalbinde ağlar...


Hiç yorum yok: